ನಮ್ಮಪ್ಪನ ಊರು ಹಾವೇರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹರವಿ

ವರದಾ ನದಿ ದಂಡೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿ "ಹರವಿ". reference ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಬಂಕಾಪುರದ ಪಕ್ಕದ ಹಳ್ಳಿ . ನಮ್ಮಪ್ಪ 1940 ರ ದಶಕದಲ್ಲೇ ಉದರನಿಮಿತ್ತ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನರಸಿ ಊರು ಬಿಟ್ಟರು . transferable ಕೆಲಸದಲ್ಲಿದ್ದುದರಿಂದ ಊರೂರು ಸುತ್ತಿ ಕೊನೆಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತರು .

ನಾನು 7ನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಹೋಗಿ 15 ದಿನ ಇದ್ದದ್ದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಅಂತರ ಇಷ್ಟು ಸುಧೀರ್ಘ ವಾಗಿ ಎಂದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ . ಆದರೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ Visiting Professor ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ .


ಆದರೆ ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ನದಿ ಒಣಗಿ ಹೋಗಿದೆ . ನಾನು ಚಿಕ್ಕವಳಿದ್ದಾಗ ಬೇಸಗೆಯಲ್ಲೂ ಸಣ್ಣಗೆ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು .
ದಿನವೂ ಬಟ್ಟೆ ಹೊಗೆಯುವವರ ಜೊತೆ ಹೋಗಿ ನೀರಲ್ಲಿ ಕಾಲಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಹಸಿರಾಗಿರುವ ನೆನಪು .ಹಚ್ಹ ಹಸುರಿನ ಹೊಲಗಳು, ಅಲ್ಲಿನ ನವಿಲುಗಳು ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂದಂತಾಗುತ್ತಿದೆ .
ಹೊಲದಿಂದಬರುವಾಗ ಶೇಂಗಾ ಕಿತ್ತು ತಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸಿ ತಿಂದದ್ದು ಎಲ್ಲಾ ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಆದಂತಿದೆ. .
ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ವರದ - ಧರ್ಮ ನದಿ ಸೇರುವ ಕೂಡಲ ಇದೆ .ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇವೆಂದು ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದು ರೊಟ್ಟಿ ಗಂಟು, ಹಿಟ್ಟಿನ ಪಲ್ಯೆ , ಬೇಳೆ ಪಲ್ಯೆ , ಪಚಡಿ , ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಕೂಡಿ ತಿಂದದದ್ದು ಇನ್ನು ಹಸಿರಾದ ನೆನಪು .

ಇದನ್ನು ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣ 27 -5-2013(ನಿನ್ನೆ) ಅಲ್ಲಿ , ನಮ್ಮಪ್ಪಾಜಿಯ ತಮ್ಮನ ಮಗ ಶಿವಲಿಂಗಪ್ಪನ ಮಗಳು ಗೀತಳ ಮದುವೆಗಾಗಿ ತೆರಳಿದ್ದೆವು . ಶಿವಲಿಂಗಪ್ಪ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಓದಿದ್ದು . junior ಎರೆಸೀಮೆ ತಂಡಗಳೊಂದಿಗೆ senior ಎರೆಸೀಮೆ ಕುಟುಂಬದ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿದ್ದು ಬಹಳ ಸುಂದರ ಸಮ್ಮಿಲನವಾಗಿತ್ತು .

ಅಲ್ಲಿನ ಬತ್ತಿಹೋದ ಹೊಳೆ , ಹೊಲ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನನ್ನ ಮಗಳ ಕೈ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ತೋರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾಮೆಂಟರಿ ಹೇಳುತ್ತಾ ಸಾಗಿದ್ದು ನನ್ನಿಂದ ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೊಂದು nostalgic ಪಾಠ , ಆಕೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಬಂದದ್ದು ನನ್ನ ಪುಣ್ಯ .
Amma enough Amma shall we go back ಎಂದು ಹೇಳದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದು 24 ವರ್ಷದ teaching experiansu!!!!!!!!!!!!.

ಟ್ರಾನ್ಸ್ಲೇಷನ್ ಮತ್ತು ನಾನು

ಟ್ರಾನ್ಸ್ಲೇಶನ್  ಮಾಡುವುದೆಂದರೆ ಮನೆ ರಿಪೇರಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿದಂತೆ . ಅಥವಾ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅಲ್ತ್ರೆಶನ್ ಮಾಡಿದಂತೆ . ಕೆಲವು ಭಾರಿ ಅಲ್ತ್ರೆಶನ್ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ  ಫಿಟ್ ಆಗಿ ಹೊಸಬಟ್ಟೆಗಿಂತ  ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು . ಮತ್ತೆ ಕೆಲವುಬಾರಿ ಇದು ಅಲ್ತ್ರೆಶನ್ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತದೆ . ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಟೈಲರ್  ಹಾಗು ಬಟ್ಟೆಯ ಸೈಜಿನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬನ  ವಾಗಿರುತ್ತದೆ .

ಟ್ರಾನ್ಸ್ಲೇಷನ್  ಕೆಅಸ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ . ದಿನವೆಲ್ಲಾ ಕೂತರೂ ಎರಡು ಪೇಜು ಮುಗಿಯುವುದಿಲ್ಲ . ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ  ಹೀಗೆನಾ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ . .....

ಬಲ್ಲವರು ಹೇಳಬಹುದು .

 ಕೂತು ಕೂತು ಸಾಕಾಯಿತು ಅದಕ್ಕೇ ಈ ಪೋಸ್ಟು .

 

ಮಂಜುಳೆಯ ಮನೆ ಗೃಹಪ್ರವೇಶ .

    ಈಗ್ಗೆ ಎರಡುದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ತಿಪಟೂರಿನಿಂದ  ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ವಲಸೆ ಬಂದು ನೆಲೆನಿಂತವರಲ್ಲಿ ಮಂಜುಳಾ - ಪರಮೇಶ್ ಕುಟುಂಬವೂ ಒಂದು . ಇಂದು ಅವರು ಕಟ್ಟಿದ ಮನೆಯ ಗೃಹಪ್ರವೇಶ . ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸ ನಿಲ್ಲಿಸಿ  ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿಬಂದೆ . ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕಾಲೇಜಿನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಅನೇಕ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಅಪ್ತೆಷ್ಟರು ಸಿಕ್ಕಿ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು , ಹಾಗೆಯೇ ಮನಸ್ಸು ಫ್ಲಾಶ್ ಬ್ಯಾಕ್ ಗೆ ಜಾರಿತು.

  ಎರಡು ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ತಿಪಟೂರಿನ ಮದುವೆಮನೆಯಲ್ಲಿ  ಅಲಂಕಾರಭೂಶಿತೆಯಾಗಿದ್ದ ಮಂಜುಳೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಪರಮೇಶ್ ಆಕೆಯ ಸ್ನಿಗ್ದ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ clean bold ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು . ಆ ಕೂಡಲೆ ಆಕೆಯಬಗ್ಗೆ ವಿಷಯ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಪರಮೇಶ್ ತತ್ಕ್ಷಣ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಿ ನಂಜುಂಡಪ್ಪ (ಮಂಜುಳೆಯ  ತಂದೆ )ನವರ ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಒಂದೆರಡು ದಿನದಲ್ಲೇ ಮಂಜುಳೆಯ ಮನೆಗೆ ಹಾಜರಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡುವಿರಾ? ಎಂದು ಕೇಳಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು .

ಹುಡುಗನ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲಿ  ಇಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿದ ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ನವರು , ಮಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು . ಆಗಿನ್ನೂ ಪರಮೇಶ್ ಸಣ್ಣ ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು .( ಇಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಧಿಕಾರಿ, ನನ್ನ ದೊಡ್ಡಣ್ಣ ನ  ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ!!). BSc, MSc ಎರಡೂ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು  rank ಪಡೆದು ಪಾಸು ಮಾಡಿದ್ದ ಹಳ್ಳಿಯ ಹುಡುಗ ಪರಮೇಶನ ರೂಪವನ್ನಾಗಲಿ ಅಂತಸ್ತನ್ನಾಗಲಿ ನಂಜುಂಡಪ್ಪನವರು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದರೆ ಬಹುಶಹ ಮಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ ?
ಆದರೆ ಸಗುಣ ಸಂಪನ್ನನಾಗಿದ್ದ ಪರಮೇಶನ ಗುಣವೊಂದನ್ನೇ ನಂಜುಂಡಪ್ಪನವರು ಪರಿಗಣಿಸಿದ್ದು ಇಂದಿನ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರಿಗೆ ಮಾದರಿ ಯಾಗ ಬಹುದು .

  ಮದುವೆಯ ನಂತರ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂಡ ಮಂಜುಳಾ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು S J R ಕಾಲೇಜಿಗೆ .
ಹೊಸ ಸಂಸಾರ, ಅದಾಗ ತಾನೆ MSc ಮುಗಿಸಿದ್ದ ಮಂಜುಳಾ ನೇರವಾಗಿ  college to kitchen ಗೆ  ಬಂದವಳಾಗಿದ್ದಳು .  Staff Room ನಲ್ಲಿ ನಾನು, ಸಿದ್ದಲಿಂಗಮ್ಮ, ಸಂಧ್ಯಾ ಎಲ್ಲರೂ ಆಕೆಗೆ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಅಡಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು . ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಆ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಪರಮೇಶ್ ಮೊದಲ taster . ಒಂದು ದಿನವೂ ಹೆಂಡತಿಯ ಅಡುಗೆ ಬಗ್ಗೆ complaint ಮಾಡದ ಪರಮೇಶ್ ನಿಜಕ್ಕೂ ದೊಡ್ಡ ಮನುಷ್ಯ . ಇಂದು ಮಂಜುಳಾ 50 ಜನರಿಗೆ ರುಚಿಕಟ್ಟಾದ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಬಲ್ಲಳು , ಇದು ಆಕೆ ಗೆದ್ದ ಚಾಲೆಂಜ್ .

   ಸುಂದರಿಯೂ  ಬುದ್ದಿವಂತೆಯೂ ಆದ ಮಂಜುಳಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದುವ ಮುದ್ದಾದ ಮಗ ಮತ್ತು ಮಗಳ ತಾಯಿ . .ಅತ್ತೆಯ ಜೊತೆ ಸೊಸೆಯಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ನಡೆದಿರುವ ಈಕೆ ಬೆಳೆದ ಮನೆ ಕೊಟ್ಟ ಮನೆ ಎರಡನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಿದಳು . PhD ಮಾಡುವ  ತಾಕತ್ತು ಆಸೆ ಎಲ್ಲ ಇದ್ದಾಗ್ಯೂ ಮನೆಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುವುದೆಂದು ಓದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದಳು .

   ಇಂದು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಂಜುಳೆಯ ತಂದೆ ಅಕ್ಕಂದಿರು ಅಣ್ಣ ಎಲ್ಲ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರು . ಪರಮೇಶ್ ಅವರ ತಾಯಿ ಯೂ ಸಿಕ್ಕಿದರು ." ಅಮ್ಮ ಮಗ ಸೊಸೆ ಮನೆಕಟ್ಟಿದರು ಬಹಳ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು "ಎಂದು ನಾನು ಅಂದಾಗ, ಆ ಮುಗ್ದ, ವಿದವೆಯದ, ಅನಕ್ಷರಸ್ತ ಹಳ್ಳಿಯ ಹೆಂಗಸಿನ ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಹೊಳಪು ಗುರುತಿಸುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿತ್ತು .

   ದಾಂಪತ್ಯದ ಯಶಸ್ಸು ಹಣ ಅಂತಸ್ತು ಅಥವಾ ರೂಪದಲ್ಲಿಲ್ಲ . ಬದಲಿಗೆ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಪರಿಯಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಮಂಜುಳಾ - ಪರಮೇಶ್ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಷ್ಟೇ . ಅವರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ

ಎಂದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ .

ತಾರಾಲಯ ಸಮ್ಮರ್ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಮತ್ತು ನಾನು

ಇಂದು ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದ್ರೈವ್ ಗೆ ಕೊನೆಯದಿನ . ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ರವಿಂದ್ರಕಲಾಕ್ಷೇತ್ರ , ಕಾರ್ಪೋರೇಶನ್ ಕಟ್ಟಡ , ಹಡ್ಸನ್ ಸರ್ಕಲ್ , ಮೈಸೂರ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ , ಯೂನಿವರ್ಸಿಟಿ ಲಾ ಕಾಲೇಜು ,ಬಲಗಡೆ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಕಾಲೇಜು , ಅರ್ ಸಿ ಕಾಲೇಜು ,ಚಾಲುಕ್ಯ ಹೋಟೆಲ್ , ಬಸವಭವನ , ಬಸವೇಶ್ವರರ ಪ್ರತಿಮೆ , ದೂರದಲ್ಲಿ ರಾಜಭವನ , ವಿಧಾನಸೌಧ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಕಂಡು ನನ್ನ1988 - 89ರ MSc ಓದುವ ದಿನಗಳು ನೆನಪಾದವು .
ಈ ಮದ್ಯೆ "ಕಾರ್ಲ್ ಟನ್ " ಹೌಸ್ ಬಳಿ(ಮಹಾರಾಣಿ ಕಾಲೇಜು ಪಕ್ಕ) 90 ಸೆಕಂಡುಗಳ ಕಾಲ ಸಿಗ್ನಲ್ ಬಿದ್ದಿತು . ಗಾಡಿ ಆಫ್ ಮಾಡಿ ಕತ್ತೆತ್ತಿ ರಸ್ತೆಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿದೆ ಆಹಾ ಎಡ ಬಲ ಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಮರಗಳು ಮೈ ತುಂಬಾ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಹೂಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಿಂತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಮನದುಂಬಿ ಬಂದಿತು . ಸಿಗ್ನಲ್ ಬಿದ್ದಿದ್ದನ್ನು ಪಾಸಿಟಿವ್ ಆಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಧನ್ಯತಾ ಭಾವ ಮೂಡಿತು .
ಇನ್ನು ವಾಪಾಸು ಬರುವಾಗ ಶೇಷಾದ್ರಿ ರಸ್ತೆಯ ಕಾಲೆಜುಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆ , U V C E ಇಂಜಿನೀರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜು , ರಿಸರ್ವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ , ಬಲಕ್ಕೆ St Mathas ಆಸ್ಪತ್ರೆ , ನನ್ನಪ್ಪನ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳು ಕಳೆದ ಆಸ್ಪತ್ರೆ , ಸಿದ್ದಯ್ಯ ರಸ್ತೆ , ಲಾಲಭಾಗ್ ರಸ್ತೆಯ ಸುಪ್ರಸಿದ್ದ MTR ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇತಿಹಾಸದ ಭಾಗವಾದರೆ , ಲಾಲಭಾಗ್ ಪಶ್ಹಿಮ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಓಪನ್ ಆಗಿರುವ "ಮೀರಾ ದೆಲಿಕೆಸಿ " ಅಯ್ಯೋ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಪಿ ಕುಡಿಯಬಾರದೆ ಎಂದು ಕರೆದಂತಾಯಿತು . ಆದರೂ ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ವಿದ್ದುದರಿಂದ ಮನೆ ಸೇರಿದ್ದಾಯಿತು .
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ 10 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನೆನಪಿನ ಮೆರವಣಿಗೆ ಮಾಡಿಸಿದ "ತಾರಾಲಯದ" ನನ್ನ ಮಗಳ ಸಮ್ಮರ್ ಸ್ಕೂಲ್ ಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು . ಅಯ್ಯೋ ದಿನಾ ಹೋಗಬೇಕಲ್ಲಾ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದಾರೆ ಈ ನೆನಪಿನ ಮೆರವಣಿಗೆ ನನಗೆ ದಕ್ಕುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ನಿನ್ನೆಯ ವರದಿ:

ಈಗ್ಗೆ 10 ದಿನಗಳಿಂದ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಡ್ರೈವ್ ಮಾದುತ್ತಿದ್ದೇನೆ . ಬಸವನಗುಡಿ ಎಂಬ ಸುಂದರ ಹಸಿರಿನ "ಮಹಾಪ್ರಪಂಚ " ದಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗಲೇ ನಿಜವಾದ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದರ್ಶನವಾಗುವುದು . ಬಸವನಗುಡಿ - ಜೆ ಸಿ ರಸ್ತೆ - ಮೈಸೂರ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ - ಪ್ಯಾಲೇಸ್ ರಸ್ತೆ - ಚಾಲುಕ್ಯ ಹೋಟೆಲ್ - ತಾರಾಲಯ - ನೃಪ ತುಂಗರಸ್ತೆ - ಸಿದ್ದಯ್ಯರಸ್ತೆ - ಲಾಲಭಾಗ್ - ಕೃ ಮ್ ಬಿಗಲ್ ರಸ್ತೆ - ವಾಡಿಯರಸ್ತೆ - ಬಸವನಗುಡಿ .
ಈ ಸರ್ಕ್ಯೂಟ್ ಕೇವಲ 9 ಕಿ ಮಿ ಆದರೂ , ಸುಂದರವಾದ ಸರ್ಕ್ಯೂಟ್ . ಚಾರಿತ್ರಿಕವಾದದ್ದು . ಆದರೂ ಎ ಸಿ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೂತು, ಹಾಡುಹಾಕಿಕೊಂಡು ಜುಮ್ಮೆಂದು ಹೋಗುವುದಕ್ಕೂ ಸ್ವಂತ ಡ್ರೈವ್ ಮಾದುವುದಕ್ಕೂ ಸಾಕಷ್ಟು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ಏನೇ ಆಗಲಿ ನಮ್ಮ ಬಸವನಗುಡಿ ಬಂದತಕ್ಷಣ ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲದ ಮರಗಳು " ಸಾಮ್ರಾಟ ಅಶೋಕ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯನ್ನು " ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ . ಅದಕ್ಕೆ ಬಸವನಗುಡಿ ರಿಯಲ್ ಎಸ್ಟೇಟ್ ರೇಟು ಆಪಾಟಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದು ಅಂತ ಅರ್ಥವಾಯಿತು.
ಈ ಸರ್ಕ್ಯೂಟ್ ಪ್ರಯಾಣ 11 - 12 ಗಂಟೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೆವೆಲ 20 ನಿಮಿಷದಲ್ಲಾದರೆ , 1 --2 ಗಂಟೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 90 ನಿಮಿಷಗಳಷ್ಟಾಗುತ್ತದೆ . ಇದು ನನ್ನ 10 ದಿನಗಳ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ನ ಸಂಶೋಧನಾ - ಸಂಖ್ಯಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ
ವಿವರಣೆ .!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ಡಾ . ಸುಲೋಚನ ಗುಣಶೀಲ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ ಶಕ್ತಿ .

    ದಿನಾಂಕ 5 -5 - 2 0 1 3 ರ ರ ಸಂಜೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ ದೇವಿಕ ಗುಣಶೀಲ , ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯವರ ಸ್ಮರಣಾರ್ಥ ಹೋಟೆಲ್ ಲಲಿತ್ ಅಶೋಕದಲ್ಲಿ 6 - 5 -2013 ರ ರ ಸಂಜೆ BSOG ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ , ನೀವು ಮಾತನಾಡುವಿರಾ ? ಎಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡೆ .
ದಾ. ಸುಲೋಚನ ಗುನಶೀಲರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದೆಂದರೆ ಮನದುಂಬಿ ಬರುತ್ತದೆ . ನೂರಾರು ಜನ ಮಾತನಾದುವವರಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಭಾಷಣದೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು . ಅದಾಗಲೇ ಒಂಭತ್ತು ಗಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು . ಏಕೊ ಬೇಡವೆಂದರೂ ಇಂದು ಸುಲೋಚನ ಪದೇ ಪದೇ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ . ಆಕೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೇ ಹಾಗಿತ್ತು .

      ಈಗ್ಗೆ ಆರೇಳು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಹಂಪಿ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಮಹಿಳೆ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಕೋಶದ ಸಂಭಂದ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸ್ನೇಹ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು . ನಾನು ವೈದ್ಯೆಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನನ್ನ ಬಗೆಗೆ ಆಕೆ ತೋರಿದ ಅಕ್ಕರೆ ಮತ್ತು ಸೆಳೆತ ನನ್ನನ್ನು ಚಕಿತ ಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ . ಅನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆಕೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೂ ನಾನು ಅವರ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಮನೆಗೂ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತು ಮನಬಿಚ್ಚಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ಸಾಗಿತ್ತು . ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಆಟೋಬಯಾಗ್ರಫಿ ಬರೆಯಲು ಸೂಚಿಸಿದೆ ." ಆಗ ಅವರು ನಾನೇನ್ ಮಾಹಾ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ? ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಬಯಾಗ್ರಫಿ ಯಾರು ಓದುತ್ತಾರೆ ? " ಎಂದೆಲ್ಲ ಹೇಳಿ ತಳ್ಳಿಹಾಕಿಬಿದುತ್ತಿದ್ದರು . ಕೆಲವು ವೇಳೆ ಸಾತ್ವಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಗೆ ನಾನೂ ಹಟಮಾರಿಯೇ ಅನ್ನಿ !. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಿಡದ ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಏಳೆಂಟು ಬಯಾಗ್ರಫಿ ಪುಸ್ತಕ ಉದುಗೊರೆನೀಡಿ ಇದನ್ನು ಓದಿ ಆನಂತರ ಬಯಾಗ್ರಫಿ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ ಎಂದುಹೇಳಿ ಅವರ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟು ಬಂದಿದ್ದೆ . ಇದಾದ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ ಸುಲೋಚನ "ರೀ ಕಮಲಾ ನಾನು ಬರೆಯೋಕೆ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು . ಆಗ ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟ ನಾನು ಒಳ್ಳೆಯದು ಬೇಗ ಬರೆದು ಮುಗಿಸಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ . ಅನಂತರ ಕಾರಣಾಂತರಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ನಾನೇ ಬರೆಯುವಂತಾದದ್ದು ದೈವಸಂಕಲ್ಪವಷ್ಟೇ . ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ " ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನಾನು ಬರೆದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ಅಹಂಕಾರದ ಮಾತಾದೀತು " ಎಂದು ಸೇರಿಸಿದ್ದೇನೆ .

     ಬರೆಯುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ ಅವರು " ಮೊದಲ ಕಂತಿನ ಡ್ರಾಫ್ಟ್ ಯಾವಾಗ ಕೊಡುತ್ತೀ" ?
ಎಂದು ಕೇಳಿದರು . ನಾನು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ . ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮರೆತೂ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅನ್ನಿ !.
ತಿಂಗಳು ತುಂಬಿದದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಸದ್ದಾಗಿ ಸುಲೋಚನ ಎಂದು ಹೆಸರು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೆ ನನ್ನ ಬೆವರು ಹರಿದಿತ್ತು . ಫೋನ್ ಎತ್ತಿದ ಕೂಡಲೇ "ಕೆಲಸ ಆಗಿದೆಯಾ ? ನನ್ನ ಡ್ರೈವರ್ ಕಳಿಸುತ್ತೇನೆ ಡ್ರಾಫ್ಟ್ ಕೊಟ್ಟು ಕಳಿಸು ವಿರಾ " ಎಂದಾಗ ಸುಲೋಚನ ಜೊತೆಗೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದು ಅರ್ಥವಾಗಿಹೊಗಿತ್ತು . ಡ್ರಾಫ್ಟ್ ತಲುಪಿದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ ನನಗೆ ತಲುಪಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು .

   ಪುಸ್ತಕದ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆಯಾಗಲಿ , ಮುಗಿಯುವವರೆಗಾಗಲಿ ,ಅನಂತರವೂ ಆಕೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯ್ದಪರಿ ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ನೆನೆಸಿ ಕೊಳ್ಳುವಂತಾದ್ದು .
ಆಕೆ ಹಾನ್ ಕಾಂಗ್ ಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗೆ ತೆರಳುವಮುನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದು ಉಪಚರಿಸಿ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿದ ಸುಲೋಚನ " ಕಮಲಾ ನನ್ನ ಕೊನೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ಬಹಳ interesting ಆಗಿ ಕಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ . ಈ ಪುಸ್ತಕ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ". ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಧನ್ಯತೆಯ ಭಾವಮೂಡಿ ಭಾವುಕಳಾಗಿದ್ದೆ . ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನ್ನೆಯ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಸಮಯಾಭಾವ ವಿದ್ದುದರಿಂದ ಬೇರೆ dimension ಹೇಳಿದ್ದಾಯಿತು . ಏಕೊ ಏನೊ ಮನಸ್ಸು ನಿನ್ನೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಆಕೆಯನ್ನು ಬಹುವಾಗಿ ನೆನೆಪಿಸಿತು .

ಚಟ್ನಿ ಪುರಾಣ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜು ಅಧ್ಯಾಪಕರಿಗಾಗಿ ನಡೆಸಿದ ಆಶುಭಾಷಣ ಸ್ಪರ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಬಹುಮಾನ ಪಡೆದ ಭಾಷಣ

ZÀnß ¥ÀÄgÁt - ºÀgÀmÉ

ªÉÆ£Éß EzÀÝQÌzÀÝAvÉ £ÀªÀÄä AiÀÄdªÀiÁ£À ¸ÁºÉçÄæ £Á®ÄÌ d£À CwyUÀ¼À£ÀÄß PÀgÉvÀAzÀÄ JA¢£ÀAvÉ Hl gÉrvÁ£É ? JAzÁUÀ £À£ÀߣÀÄß PÁ¥ÁrzÀÄÝ £À£Àß ±ÉÊvÁåUÁgÀ (vÀAUÀ¼ÀÄ ¥ÉnÖUÉ!!) zÀ°èzÀÝ F ZÀnßUÀ¼ÉÃ! ©¹©¹AiÀiÁzÀ  ºÀvÁÛgÀÄ ZÀ¥Áw ºÁUÀÆ C£Àß ªÀiÁrzÀ £ÀAvÀgÀ ¥ÉnÖUɬÄAzÀ MAzÉÆAzÁV ºÉÆgÀ §AzÀ ºÀ¹-ºÀ¹ ZÀnßUÀ¼ÀÄ CªÀÄä - vÁAiÉÄà £Á«zÉÝÃªÉ ºÉzÀgÀ¨ÉÃqÀ JAzÀÄ CtQ¹ zsÉÊAiÀÄð ºÉýzÀªÀÅ. EAw¥Àà F ZÀnßUÀ¼À ¥ÀÄgÁtªÀ£ÀÄß ¸Àé®à w½AiÉÆÃt §¤ß.

ZÀnßUÀ¼À£ÀÄß ¸ÀÆÜ®ªÁV JgÀqÀÄ UÀÄA¥ÀÄUÀ¼ÁV «AUÀr¸À§ºÀÄzÀÄ. CzÉAzÀgÉ ºÀ¹ ZÀnß ªÀÄvÀÄÛ Mt ZÀnß. ºÀ¹ JAzÀgÉ ¤ÃgÀÄ ¸ÉÃjgÀĪÀÅzÀÄ CxÀªÁ ¤Ãj£ÀA±À G¼ÀîzÀÄÝ. Mt ZÀnß JAzÀgÉ ««zsÀ ¥ÀÄrUÀ¼À ZÀnßUÀ¼ÀÄ. F ºÀ¹ ªÀÄvÀÄÛ Mt ZÀnßUÀ¼À°è £ÀÆgÁgÀÄ §UÉ.

ºÀ¹ ZÀnßAiÀÄ CAvÀgÁ¼ÀªÀ£Éßà ¸Àé®à ºÉÆPÀÄÌ£ÉÆÃrzÀgÉ, vÉAV£ÀPÁ¬Ä ZÀnßAiÀÄzÉà MAzÀÄ ¸ÁªÀiÁædåªÁzÀgÉ, vÀgÀPÁjUÀ¼À ZÀnßUÀ¼ÀÄ £ÁªÉãÀÆ PÀrªÉĬĮè J£ÀÄßvÀÛªÁzÀgÀÆ, PÁ¼ÀÄ PÀrØUÀ¼ÀÄ £ÁªÀÇ E¢Ýë ¸Áé«Ä wAzÀÄ ªÀÄgÉvÀÄ©nÖgÁ J£ÀÄßvÀÛªÉ.

ªÉÆzÀ°UÉ zÀQët ¨sÁgÀvÀzÀ CzÀgÀ®Æè ªÉÄʸÀÆgÀÄ ¹ÃªÉÄAiÀÄ ¥ÀæzÉñÀªÀ£Éßà £ÉÆÃrzÀgÉ, E°è vÉAV£ÀPÁ¬Ä vÀ£Àß C¢ü¥ÀvÀå ¸ÁÞ¦¹zÉ JAzÀgÉ vÀ¥ÁàUÀ¯ÁgÀzÀÄ. vÉAV£ÀPÁ¬Ä ZÀnßAiÀÄ°è ªÀÄÄRåªÁV JgÀqÀÄ §UÉ ¹» ªÀÄvÀÄÛ SÁgÀ ZÀnß. SÁgÀ ZÀnßAiÀÄ°è ¥ÀÄ¢£À-PÁ¬Ä ZÀnß, ±ÀÄAp-PÁ¬ÄZÀnß, PÁ¬Ä-ªÉÄt¸ÀÄ ZÀnß ¨É¼ÀÄî½î ºÁQzÀÄÝ ºÁPÀzÉà EzÀÄÝ EvÁå¢ EvÁå¢. F J®è ZÀnßUÀ¼À°è vÉAUÀÄ MAzÀÄ ªÀiÁzÀåªÀÄ ªÀiÁvÀæ DAiÀiÁ¥ÀæzÉñÀzÀ d£ÀgÀ C©ügÀÄaUÉ C£ÀÄUÀÄtªÁV G¥ÀÄà, ºÀĽ, ¨É®è, ¸ÉÆ¥ÀÄàUÀ¼À£ÀÄß ¸ÉÃj¹zÁUÀ CzÀgÀzÉÝà DzÀ PÀA¥ÀÄ, EA¥À£ÀÄß ºÉÆAzÀÄvÀÛªÉ. C£ÀAvÀgÀ CzÀgÀ ªÉÄÃ¯É PÉÆvÀÛA¨j ¸ÉÆ¥ÀÄà, PÁågÉmï, UÉÆÃqÀA© ªÀÄÄAvÁzÀªÀÅUÀ¼À£ÀÄß ¸ÉÃj¹ C®APÁgÀ ªÀiÁrzÁUÀ ¨ÉqÀUÀÄ ©£ÁßtUÀ¼ÉÆA¢UÉ £ÀªÀÄä vÀmÉÖUÉ §A¢½AiÀÄÄvÀÛªÉ.

PÁ¬ÄZÀnßAiÀÄ ¸ÁªÀiÁædå «ºÀj¹zÀ £Á«ÃUÀ vÀgÀPÁj ZÀnßUÀ¼À ¸ÁªÀiÁædåzÀ¯ÉÆèMzÀÄ «ºÀAUÀªÀÄ ¸ÀÄvÀÄÛ ºÁPÉÆÃt. vÀgÀPÁ¬ÄUÀ¼À ºÀgÀªÀÅ «¸ÁÛgÀ zÉÆqÀØzÁzÀÝjAzÀ ¸ÁªÀiÁædåªÀÇ zÉÆqÀØzÉà DVzÉ. E°è ªÀiÁ«£ÀPÁ¬Ä, £É°èPÁ¬Ä, ºÀÄt¸ÉÃPÁ¬Ä, FgÀĽî, ¨É¼ÀÄî½î, ªÉÄt¹£ÀPÁ¬Ä, »ÃgÀPÁ¬Ä, §zÀ£ÉPÁ¬Ä, ¨ÉAqÉÃPÁ¬Ä . . . . J®èªÀÇ ZÀnßAiÀÄ ªÀiÁzÀåªÀÄUÀ¼ÉÃ. MAzÉÆAzÀÄ vÀgÀPÁj¬ÄAzÀ®Æ ºÀ®ªÀÅ §UÉAiÀÄ ZÀnß-UÉÆdÄÓUÀ¼À£ÀÄß vÀAiÀiÁj¸À§ºÀÄzÀÄ. EªÀÅUÀ¼À £É£ÉPÉAiÉÄà ¨ÁAiÀÄ°è ¤ÃgÀÆj¸ÀÄvÀÛzÉ.

E£ÀÄß vÀgÀPÁj ZÀnß vÀAiÀiÁjPÁ «zsÁ£ÀªÀ£ÀÄß ¸ÀÆÜ®ªÁV ¥ÀgÀ²Ã°¹zÁUÀ («eÁÕ¤AiÀÄAvÉ) PÉ® vÀgÀPÁjUÀ¼À£ÀÄß CzÀgÀ CAlÄ vÉUÉAiÀÄ®Ä ºÀÄjAiÀĨÉÃPÁUÀÄvÀÛzÉ. GzÁºÀgÀuÉUÉ ªÀiÁªÀÅ, ¨ÉAqÉ, FgÀĽî EvÁå¢. ªÀiÁªÀ£ÀÄß½zÀÄ EvÀgÉ ZÀnßUÀ¼ÀÄ ºÀĽAiÀÄ£ÀÄß ¨ÉÃqÀÄvÀÛªÉ. ºÀĽAiÀÄ eÉÆvÉUÉ SÁgÀ (ºÀ¹ªÉÄt¸ÀÄ CxÀªÁ MtªÉÄt¸ÀÄ), G¥ÀÄà, ¨É®è, PÀj¨ÉêÀÅ, fÃjUÉ ¸ÁªÀiÁ£Àå ¥ÀjPÀgÀUÀ¼ÁVgÀÄvÀÛªÉ. ªÀiÁzsÀåªÀÄzÉÆArUÉ (vÀgÀPÁj) ¸ÉÃgÀĪÀ ¥ÀjPÀgÀUÀ½UÀ£ÀÄUÀÄtªÁV PÀA¦gÀÄvÀÛzÉ. ¨É¼ÀÄî½î ¨ÉÃPÁzÀgÉ ºÁQPÉƼÀÀÄzÀÄ. CzÁUÀÆå PÉ®ªÀÅ ZÀnßUÀ½UÉ ¨É¼ÀÄî½î EgÀ¯ÉèÉÃPÀÄ. GzÁºÀgÀuÉUÉ zsÁgÀªÁqÀ ¹ÃªÉÄAiÀÄ zÁåªÀ£ÀÆgÀÄ-qÀ©â ªÉÄt¹£ÀPÁ¬ÄUÀ¼À CzÀgÀ®Æè ºÉÆ®¢AzÀ DUÀvÁ£Éà QvÀÄÛvÀAzÀ ºÀ¹ªÉÄt¹£ÀPÁ¬Ä ZÀnßAiÀÄ£ÀÄß ¨É¼ÀÄî½î, PÀj¨ÉêÀÅUÀ¼ÉÆA¢UÉ ºÀÄjzÀÄ £Á®ÄÌ PÁ¼ÀÄ ªÉÄAvÀå G¦à£ÉÆqÀ£É ©Ãd £ÀÄtÚUÁUÀĪÀAvÉ gÀÄ©â PÉÆ£ÉUÉ ¨É®è ¸ÉÃj¹ wgÀÄ« MgÀ¼ÀÄPÀ°è¤AzÀ vÉUÉzÀgÉ «Äj«Äj «ÄAZÀĪÀ F PÉA¥ÀÄ ¸ÀÄAzÀj PÉ®ªÀjUÉ ¨sÀAiÀĪÀ£ÀÄß ªÀÄvÉÛ PÉ®ªÀjUÉ ¸ËAzÀAiÀiÁð£ÀĨsÀÆwAiÀÄ£ÀÄß GAlĪÀiÁqÀÄvÁÛ¼É.

E£ÀÄß PÀj»Ar, ºÀÄt¸ÉvÉÆQÌ£ÀAvÀºÀ ªÀµÁð£ÀÄUÀlÖ¯Éà ¨Á¼ÀĪÀ ZÀnßUÀ¼ÀÄ £ÀUÀgÀ¥ÀæzÉñÀÀUÀ¼À°è §ºÀ¼À PÀrªÉÄAiÀiÁUÀÄwÛªÉ. 

£Á«£ÀÄß ºÀ¹ZÀnßAiÀÄ ªÀÄÆgÀ£Éà «¨sÁUÀPÉÌ §gÀĪÀÅzÁzÀgÉ EzÀÄ ¨ÉüÉPÁ¼ÀÄUÀ¼À£ÀÄß ªÀiÁzsÀåªÀĪÁUÀļÀî ZÀnßAiÀÄ «¨sÁUÀ. ºÉ¸ÀgÀÄPÁ¼ÀÄ, PÀqÀ¯É¨ÉüÉ, ºÉ¸ÀgÀĨÉüÉ, ªÉÄAvÀå, ±ÉÃAUÁ EvÁå¢ PÁ¼ÀÄUÀ¼À£ÀÄß £É£É¹ D PÁ¼ÀÄUÀ½UÉ ¸ÀÆPÀ۪ɤ¹zÀ ªÉÄïÉÆÃUÀgÀ ¸ÉÃj¹ gÀÄ©â ªÀiÁrzÀ ZÀnßUÀ¼ÀÄ ªÁgÀUÀlÖ¯Éà PÉqÀzÉ EgÀ§®èªÀÅ. «±ÉõÀªÁV ªÉÄAvÀå £É£É¹ MtªÉÄt¹£ÀPÁ¬Ä ºÁQ ªÀiÁrzÀ ZÀnßAiÀÄ£ÀÄß ¨ÁtAwAiÀÄjUÉ PÉÆqÀÄvÁÛgÉ. 

©¹ ZÀnßUÀ¼ÀÄ CxÁðvï ZÀnߥÀÄrUÀ¼ÀÄ

ºÀ¹ZÀnßAiÀÄ°ègÀĪÀAvÉ ©¹ZÀnßAiÀÄÆ vÀ£ÀßzÉà DzÀ «¸ÁÛgÀªÁzÀ ¸ÁªÀiÁædåªÀ£ÀÄß ºÉÆA¢zÉ. FUÀ F ¸ÁªÀiÁædåzÀ MAzÉÆAzÉà ¥ÁæAvÀåUÀ¼À£ÀÄß w½zÀÄPÉƼÉÆîÃt.

©¹ZÀnßUÀ¼À gÁdåzÀ°è MtPÉƧâjAiÉÄà gÁd. MtPÉƧâjAiÀÄ£ÀÄß vÀÄjzÀÄ PÉƧâj¥ÀÄrUÉ C£ÉÃPÀ jÃwAiÀÄ ¥ÀjPÀgÀUÀ¼À£ÀÄß ¸ÉÃj¹ ºÀ®ªÁgÀÄ §UÉAiÀÄ PÉƧâj ZÀnßUÀ¼À£ÀÄß ªÀiÁr qÀ©âUÀ¼À°è vÀÄA©qÀ§ºÀÄzÀÄ. PÉƧâjvÀÄjAiÀÄ G¥ÀÄà, SÁgÀzÀ¥ÀÄr, PÀj¨ÉêÀÅ, ¨É¼ÀÄî½î, ¨É®è, fÃjUÉAiÀÄ£ÀÄß ¸ÁªÀiÁ£ÀåªÁV ¨ÉÃqÀÄvÀÛzÉ. EzÀgÀ eÉÆvÉUÉ ¸Àé®à ºÀÄjUÀqÀ¯ÉAiÀÄ£ÀÄß ¸ÉÃj¹zÀgÉ ªÀÄvÉÆÛAzÀÄ jÃwAiÀÄ ZÀnßAiÀiÁUÀÄvÀÛzÉ. ºÀÄjUÀqÀ¯ÉAiÀÄ£ÀÄß «±ÉõÀªÁV G¥ÀAiÉÆÃV¹ ZÀnß ªÀiÁqÀÄvÁÛgÉ. E£ÀÄß CAiÀÄåAUÁgÀgÀ ªÀÄ£ÉAiÀÄ PÀqÀ¯É¨ÉüÉ, G¢Ý£À¨ÉüÉ, ºÉ¸ÀgÀĨÉüÉUÀ¼À£ÀÄß ºÀÄjzÀÄ EAUÀÄ ªÉÄïÉÆÃUÀgÀ ¸ÉÃj¹ ¥ÀÄrªÀiÁrzÀ ¨ÉÃ¼É ZÀnßAiÀÄ£ÀÄß CqÉÊ ªÀÄvÀÄÛ ªÉƸÀj£ÉÆA¢UÉ ¸Éë¹zÀgÉ DºÁ!

ªÉÄʸÀÆgÀĹêÉÄAiÀÄ £ÀAvÀgÀ ZÀnßUÉ §ºÀ¼À ¥Àæ¹zÀÞªÁzÀ ¥ÀæzÉñÀªÉAzÀgÉ zsÁgÀªÁqÀzÀ §AiÀĮĹêÉÄ ¥ÀæzÉñÀ. C°è gÉÆnÖ JuÉÚUÁ¬ÄAiÉÆA¢UÉ UÀÄgɼÀÄî (ºÀÄZÉѼÀÄî), CUÀ¹, ±ÉÃAUÁ, ¥ÀÄoÁt (ºÀÄjUÀqÀ¯É) ZÀnߥÀÄrU½®èzÉà Hl ¥ÀÆtðUÉƼÀÄîªÀÅ¢®è.

F ZÀmÉßUÀ¼ÀÄ ¨Á¬ÄgÀÄaAiÀÄ eÉÆvÉUÉ DgÉÆÃUÀåPÉÌ ªÀiË°PÀUÀÄtªÀ£ÀÄß vÀAzÀÄPÉÆqÀÄvÀÛªÉ. GzÁºÀgÀuÉUÉ ±ÉÃAUÁZÀnß JuÉÚPÁ½£ÀzÁVzÀÄÝ ¨Á¬ÄgÀÄaUÁzÀgÉ CUÀ¸É «±ÉõÀªÁV gÀPÀÛzÉÆvÀÛqÀ ºÁUÀÆ ºÀÈzÀAiÀÄ ¸ÀA§A¢üà PÁ¬Ä¯ÉUÀ½UÉ gÁªÀĨÁt. E£ÀÄß UÀÄgɽî£À°ègÀĪÀ ¸ÀvÀÄ CA±À zÉúÀPÉÌ CvÀåUÀvÀå.

ZÀnß ¸ÁªÀiÁædåªÀ£ÀÄß ¸ÀÆPÀëöäªÁV UÀªÀĤ¹zÁUÀ ºÀ¹ZÀnß EgÀ°, ©¹ZÀnß EgÀ° C°è ªÀÄÄRåªÁV MAzÀÄ ªÀiÁzsÀåªÀÄ EgÀÄvÀÛzÉ. CzÀPÉÌ ¸ÉÃgÀĪÀ «±ÉõÀ ¥ÀjPÀgÀUÀ½AzÁV CzÀPÉÌ §tÚ-gÀÄa-±ÀQÛ-ªÁ¸À£ÉAiÀÄÄAmÁV ZÀnßAiÀÄ PÀA¥ÀÄ-EA¥À£ÀÄß ºÉaѸÀÄvÀÛzÉ. MAzÉà ªÀiÁzsÀåªÀÄzÀ (GzÁºÀgÀuÉUÉ vÉAV£ÀPÁ¬Ä), ««zsÀ ZÀnßUÀ¼ÀÄ £ÁªÀĪÉÇAzÉà (PÁ¬ÄZÀnß) DzÀgÀÆ ºÀ®ªÀÅ ¨sÁªÀUÀ¼À£ÀÄß GAlĪÀiÁqÀÄvÀÛzÉ. 

MmÁÖgÉAiÀiÁV F ZÀnßUÀ¼ÀÄ £ÀªÀÄä fºÉéAiÀÄ°è ZÀÄgÀÄPï J£ÀÄߪÀ gÀ¸Á£ÀĨsÀÆwAiÀÄ£ÀÄß ºÀÄnÖ¹ CzÀgÀ°è PÀgÀV £ÀªÀÄä GzÀgÀªÀ£ÀÄß ¸ÉÃj gÀPÀÛzÉƼÀUÉÆAzÁV £ÀªÀÄä CtÄ-CtĪÀ£ÀÆß ¸ÉÃj ªÀÄ£À¹ì£À°è ¸ÀAvÉÆõÀ-ZÀÄgÀÄPÀÄvÀ£À-GvÁìºÀUÀ¼À£ÀÄß ªÀÄÆr¸À§®è ¸ÁªÀÄxÀåð«gÀĪÀ ªÀĺÁ£ï ±ÀQÛ±Á°UÀ¼ÁVªÉ. EzÀPÁÌV ZÀnß ªÀĺÁ±ÀAiÀÄgÀÄUÀ¼Éà ¤ªÀÄVzÉÆà ºÁåmïì D¥sï JAzÀÄ ºÉüÀÄvÁÛ ºÉƸÀ Cwy §AzÀAwzÉ ¨ÁV®Ä vÉUÉAiÀÄ®Ä vÉgÀ¼ÀÄvÉÛãÉ.

Honey - Jenahani

Honey - eÉãÀºÀ¤

EzÉÃPÉ Honey eÉãÀºÀ¤AiÀiÁVzÉ?

MAzÀÄ ºÀ¤ eÉãÀÄ vÀAiÀiÁgÁUÀ®Ä ¸Á«gÁgÀÄ ¥ÀĵÀàUÀ½AzÀ »ÃjzÀ ªÀÄPÀgÀAzÀ ¨ÉÃPÁUÀÄvÀÛzÉ. ºÁUÉAiÉÄà MAzÀÄ GvÀÛªÀÄ ¯ÉÃR£À vÀAiÀiÁgÁUÀ®Ä C£ÉÃPÀ ¥ÀgÁªÀıÀð£ÀUÀ¼À ªÀÄÄSÁAvÀgÀ ¸ÀAAiÉÆÃf¹ ¸ÀÈf¸À¨ÉÃPÁUÀÄvÀÛzÉ. DzÀÝjAzÀ EµÀÖ¥ÀlÄÖ ªÀÄvÀÄÛ PÀµÀÖ¥ÀlÄÖ §gÉ¢gÀĪÀ ¯ÉÃR£ÀUÀ¼À ¸ÀAUÀæºÀPÉÌ “eÉãÀºÀ¤” JAzÀÄ PÀgÉ¢zÉÝãÉ. F ºÀ¤UÀ¼ÀÄ ¤ªÀÄUÀÆ ¹»AiÀiÁzÀ°è §gÉzÀzÀÄÝ vÀ®Ä¦zÉ JAzÀÄPÉƼÀÄîvÉÛãÉ. §zÀ°UÉ PÀ»AiÀiÁzÀ°è ¸ÀÆPÀÛªÁV w½¹zÀgÉ ¹»AiÀiÁV¸ÀĪÀ ªÀÄgÀÄ¥ÀæAiÀÄvÀß ªÀiÁqÉÆÃt.